Gewichtsverlies na drogen (LOD) – wat is dat?
Gewichtsverlies na drogen (LOD, eng. Loss on Drying) is een parameter die het gewichtsverlies van een monster tijdens het drogen onder bepaalde omstandigheden aangeeft. Het resultaat wordt meestal uitgedrukt in procenten en omvat de vluchtige stoffen die tijdens het onderzoek uit het monster zijn verwijderd.
LOD kan water omvatten, maar ook andere vluchtige bestanddelen, indien deze onder de toegepaste omstandigheden worden verwijderd. Om deze reden mag het gewichtsverlies na drogen niet automatisch worden gelijkgesteld aan het exacte watergehalte.
De LOD-parameter komt voor in specificaties en kwaliteitscontrolemethoden voor diverse grondstoffen en producten, onder meer in de voedingsmiddelen-, farmaceutische en chemische sector. Bij de interpretatie ervan zijn niet alleen het resultaat en de grenswaarde van belang, maar ook de testomstandigheden, zoals temperatuur, droogtijd en, bij sommige methoden, ook de druk of het gebruik van een droogmiddel.
Veelgestelde vragen
Hoe wordt het gewichtsverlies na drogen bepaald?
Het monster wordt vóór het drogen gewogen en vervolgens onderworpen aan de in de betreffende methode vastgestelde omstandigheden. Na het drogen en, indien de procedure dit vereist, het afkoelen, wordt het monster opnieuw gewogen. Het gewichtsverlies wordt uitgedrukt ten opzichte van het oorspronkelijke gewicht van het monster en wordt doorgaans als een percentage weergegeven.
De exacte bepalingsvoorwaarden zijn afhankelijk van het product en de toegepaste methode. Er zijn verschillende droogtemperaturen en -tijden mogelijk, en sommige procedures voorzien ook in drogen onder verlaagde druk.
Betekent LOD het watergehalte?
Niet altijd. Loss on Drying meet de hoeveelheid vluchtige stoffen die onder bepaalde testomstandigheden uit het monster worden verwijderd. Indien het gewichtsverlies onder de toegepaste omstandigheden voornamelijk het gevolg is van de verwijdering van water, kan de LOD worden gebruikt als een schatting daarvan.
Indien het monster ook andere vluchtige stoffen kan bevatten of indien een selectievere bepaling van het watergehalte vereist is, wordt een geschikte methode voor de bepaling van het watergehalte toegepast, bijvoorbeeld titratie volgens de methode van Karl Fischer.
Hoe dient de LOD in de specificatie of het COA te worden geïnterpreteerd?
De LOD dient te worden geïnterpreteerd in samenhang met de grenswaarde en de testmethode. Indien naast de maximaal toegestane waarde de temperatuur en de droogtijd zijn vermeld, maken deze deel uit van de omstandigheden waaronder deze parameter moet worden bepaald.
Bij het vergelijken van de resultaten van twee grondstoffen dient u te controleren of deze onder dezelfde of gelijkwaardige omstandigheden zijn bepaald. Het percentage op zich, zonder informatie over de methode, is mogelijk onvoldoende voor een correcte vergelijking.
Waarin verschilt de LOD van de Karl-Fischer-methode?
De LOD is gebaseerd op de verandering in het gewicht van het monster tijdens het drogen en kan verschillende vluchtige stoffen omvatten die onder de testomstandigheden worden verwijderd. De methode van Karl Fischer wordt daarentegen gebruikt voor het bepalen van water.
Daarom hoeven beide resultaten niet hetzelfde te zijn. De keuze van de juiste methode hangt af van de aard van het product, het doel van het onderzoek en de eisen die zijn vastgelegd in de specificatie, de norm of de betreffende analytische procedure.
Waarin verschilt de LOD van Loss on Ignition?
Loss on Drying en Loss on Ignition zijn afzonderlijke onderzoeken. LOD geeft het gewichtsverlies tijdens het drogen aan onder de in de betreffende methode aangegeven omstandigheden. Loss on Ignition geeft daarentegen het gewichtsverlies aan tijdens het calcineren of verwarmen onder de voor dit onderzoek vastgestelde omstandigheden.
Deze parameters mogen dus niet door elkaar worden gebruikt. De wijze van monstervoorbereiding, de temperatuur en de testomstandigheden zijn afhankelijk van de specifieke methode.
