Geleverd, invoerrechten betaald (DDP) – wat houdt dit in?
Geleverd, invoerrechten betaald (DDP, Eng. Delivered Duty Paid) is een van de Incoterms® 2020-regels die de verdeling van verplichtingen, kosten en risico’s tussen de verkoper en de koper vastleggen. Onder DDP-voorwaarden levert de verkoper de goederen af op de overeengekomen bestemming, nadat de vereiste invoerformaliteiten zijn vervuld. De goederen blijven op het aankomende vervoermiddel, klaar om te worden gelost.
DDP legt de verkoper de meest uitgebreide verplichtingen op van alle Incoterms® 2020-regels. De verkoper organiseert het vervoer naar de aangegeven plaats, draagt het risico tot het moment van levering en is – voor zover van toepassing – verantwoordelijk voor de export-, doorvoer- en invoerformaliteiten, alsmede voor de daarmee samenhangende douanerechten, belastingen en andere heffingen.
De DDP-regel kan worden toegepast ongeacht de wijze van vervoer, ook bij vervoer waarbij meerdere vervoersmiddelen worden gebruikt. In de overeenkomst dient de plaats of het bestemmingspunt nauwkeurig te worden aangegeven, aangezien juist daar de levering plaatsvindt en het risico op de koper overgaat.
Veelgestelde vragen
Wie is verantwoordelijk voor de douaneafhandeling bij DDP?
Onder DDP-voorwaarden is de verkoper verantwoordelijk voor de vereiste formaliteiten met betrekking tot export, doorvoer en import. Dit omvat ook het betalen van de daarmee samenhangende douanerechten, belastingen en andere kosten, indien deze verschuldigd zijn.
Alvorens DDP toe te passen, dient de verkoper na te gaan of hij overeenkomstig de regelgeving van het land van invoer de vereiste formaliteiten kan vervullen. Indien de invoeraangifte aan de koper moet worden overgelaten, is wellicht een andere regel, zoals DAP, geschikter.
Waarin verschilt DDP van DAP?
Bij beide regels zorgt de verkoper voor de levering van de goederen op de overeengekomen bestemming, en vindt de levering plaats vóór het lossen ervan.
Het belangrijkste verschil betreft de invoer. Bij DDP is de verkoper verantwoordelijk voor de invoeraangifte en de daarmee samenhangende heffingen. Bij DAP (Delivered at Place) zijn de invoerformaliteiten en de invoerheffingen voor rekening van de koper.
Wie lost de goederen bij DDP?
Levering in de zin van DDP vindt plaats wanneer de bij invoer ingeklaarde goederen zich op het aankomende vervoermiddel bevinden en klaar zijn om te worden gelost op de overeengekomen plaats. Dit betekent dat de verkoper in het kader van de DDP-regel zelf niet verplicht is de goederen te lossen.
De kosten voor het lossen komen in principe voor rekening van de koper, tenzij deze volgens de vervoersovereenkomst ten laste van de verkoper komen. In dat geval kan de verkoper in principe geen afzonderlijke vergoeding hiervoor van de koper eisen, tenzij de partijen anders overeenkomen.
Hoe werkt DDP in de praktijk in de B2B-handel?
Een Poolse verkoper kan bijvoorbeeld een partij grondstoffen aan een zakenpartner buiten de Europese Unie verkopen onder DDP-voorwaarden, mits hij overeenkomstig de voorschriften van het land van invoer de vereiste invoerformaliteiten kan vervullen. In de leveringsvoorwaarden dient de overeengekomen bestemming nauwkeurig te worden aangegeven, bijvoorbeeld het magazijn van de koper.
De verkoper organiseert dan het transport naar de overeengekomen plaats en is verantwoordelijk voor de vereiste export-, doorvoer- en invoerformaliteiten. Het risico blijft bij hem tot het moment waarop de goederen op de overeengekomen plaats ter beschikking van de koper worden gesteld, klaar om te worden gelost.
Bepaalt DDP wanneer de koper eigenaar wordt van de goederen?
Nee. De Incoterms®-regels bepalen in de eerste plaats de verdeling van de verplichtingen, kosten en risico’s in verband met de levering van de goederen. Zij bepalen niet het moment van eigendomsoverdracht, noch de wijze of de termijn van betaling.
Deze zaken dienen te worden vastgelegd in de verkoopovereenkomst of in andere afspraken tussen de partijen.
